Hellup ik krijg hulp!
[vc_row][vc_column width=”2/3″][vc_column_text]Vandaag is het eindelijk zo ver. Ik sta er extra vroeg voor op. Nog even mijn huis aan kant; de laatste was wegwerken (die eeuwige was!), de lege flessen in de glasbak, het plastic apart van het huisvuil en met de franse slag stofzuigen. Ja, het kan er mee door: mijn huis is voldoende aantoonbaar voor de kennismaking met mijn aanstaande hulp in de huishouding!
Het heeft meer dan een jaar geduurd. Eerst voorzichtig polsen bij anderen, ervaringen van familie en vrienden uithoren en de stap wagen om te reageren op een tip, later nog eens op een advertentie van het prikbord uit de supermarkt: Jammer hoor ik krijg geen gehoor en word niet teruggebeld. Uitstel van executie. Ik vind het niet erg..
Maar goed, vandaag is het wel raak. Ik vind het spannend. Hulp vragen is nooit een sterk punt van me geweest. Ik rijd er liever voor om dan dat ik toegeef de weg niet te weten. Ik loop er liever mee rond dan dat ik mijn problemen met een ander deel. En tja, als het niet anders kan dan vraag ik met knikkende knieen een vriend-om-de-hoek even te helpen met het naar binnen sjouwen van een driepersoonsbank.
Maar goed, vandaag geef ik toe dat ik hulp kan gebruiken in de huishouding. En toegegeven: het is een opluchting. Het maakt me meer mens. Ik hoef niet alles zelf te kunnen. Ben per slot van rekening geen peuter meer! Wat een heerlijk vooruitzicht dat ik binnenkort thuiskom in een schoon huis. Leuke bijkomstigheid: op mijn beurt help ik iemand anders; aan werk![/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/3″][mk_image src=”https://hetzoburo.wpengine.com/wp-content/uploads/2014/03/image-e1397825354773.jpg” image_width=”800″ image_height=”433″ crop=”true” lightbox=”false” frame_style=”simple” target=”_self” caption_location=”inside-image” align=”left” margin_bottom=”10″][/vc_column][/vc_row]
