Het gaat niet om mij
Beau zei het zo aan het eind van de The Passion vanaf de Vismarkt in Groningen: ‘Ik zou persoonlijk wel zoals Jezus willen zijn. Liefdevol. Liefde als een staat van zijn. Eerlijk, toegewijd, moedig, bereid om voor mijn vrienden te lijden, ja zelfs voor ze te sterven’. Wauh, wat een uitspraak. Ik vraag me af of we de rasacteur Beau dit horen zeggen of dat dit een oprechte wens van hem is. Het komt op mij overtuigend over en het spreekt me bovendien persoonlijk aan.
Bijzonder dat zo’n oud Evangelie in een nieuw jasje zoveel mensen op de been brengt en aan de buis doet kluisteren. Al eerder deze week stond ik stil bij de betekenis van Pasen; tijdens een Paaslunch. De toespraak had als strekking dat Jezus altijd ongelegen komt en onze plannen doorkruist. Zijn ideeën over hoe we met elkaar omgaan, waar we ons geld aan besteden, met wie we wel of geen zaken doen, waar we onze vrije tijd aan besteden zijn over het algemeen anders dan de onze. In de eerste instantie niet gericht op onszelf, maar op de ander. Dat doet me denken aan die methodiek van Business Model You, waarbij Carl James aan het woord is. Hij vertelt over een buy-outaanbod waar hij op in is gegaan waardoor hij geen noodzaak meer had om inkomen te verdienen. Een zoektocht naar het antwoord op de vraag met welk doel voor ogen hij dan toch zou moeten werken brengt hem tot de slotsom: ‘Ondernemerschap gaat niet om jou; het gaat om het effectief bedienen van anderen‘. Zou hij zich misschien hebben laten inspireren door Jezus?
Nog een andere gedachte, en daar sluit ik deze Paasblog mee af: komt Jezus echt zo ongelegen als je, net als Beau, wel zoals hem zou willen zijn? Dan is het toch juist fijn dat zijn voorbeeld zich steeds opnieuw aandient? Hij houdt in dat geval een spiegel voor en zorgt dat je blijft werken aan je karakter en de juiste houding aanneemt ten aanzien van anderen en het leven. Wat mij betreft mag hij iedere dag wel even komen buurten!
